OPINIONE

Pėrse ndėrrimi i kufujve ėshtė tabu vetėm pėr shqiptarėt?!

 

Ne duhet qė njėherė e pėrgjithmonė tė deklarohemi botėrisht dhe pa kurfar hamendje e hezitimi se: duamė ndėrrimin e kufujve dhe bashkimin e trojeve shqiptare nė njė shtet. Qė ėshtė e logjikshme dhe e natyrshme, se populli shqiptar dėshėron tė jetojė nė njė shtet tė vetėm demokratik dhe nė trojet e veta autoktone, duke mos i cenuar tė drejtat themelore tė cilit do qytetar brėnda kufijve tė shtetit shqiptar.

Edhe gjatė kohės sė monizmit edhe sot grabitēarėt kėrkojnė natė e ditė ndryshimin e kufijve, kurse shqiptarėt deklarojnė tė kundėrtėn, se nuk janė pėr ndryshimin e kufijve thua se kėto kufijė zoti i ka krijuar. Pse nuk u tha zėshėm, nga ata qė ishin dhe jan nė ballė tė popullit ? Rrastė e saktė, se edhe NE kemi qenė dhe jemi pėr ndryshimin e kufijve, bile pak ndryshe. Se tė gjitha shtetet fqinje kan tė okupuar pjesė tė mėdha tė trojeve shqiptare. Se, sipas fakteve historike, e saktė ėshtė se: sllavėt: serb, malazez dhe sllavėt nė maqedoni (tė vetė quajturit “maqedon”) janė ardhacak mu nė trojet shqiptare si dhe grekėt nė Ēamėrin shqiptare.
Grekėt tė tėrhqen nga e tėrė Ēamėria; serbėt tė tėrhiqen bile deri nė Nish, malazezėt tė tėrhiqen nga trojet shqiptare tė okupuara para vitit 1878 e kėndej dhe sllavėt nga Maqedonia.
NE, pse tė mos jemi pėr ndėrrim tė kufijve! kur kėtė duhet bėrė, o sot, o nesėr, ndryshe nuk mund tė bėhet. Se edhe ashtu do tė vijė koha qė njė ditė me dialog apo me mjete tjera do t`i realizojmė aspiratat tona shekullore, o ndryshe nuk do tė ketė rahati tė natyrshme nė Ballkan e mė gjėrė.
Tė gjithė ata qė qenė nė ballė dhe qeversen, “punė ma tė madhe qė bėnė” vazhdimisht u deklaruan pėr mos ndryshim tė kufijve, qe trojet shqiptare vazhdimisht mbeten tė coptuara e tė sakatura nga sllavėt dhe grekėt, e shqiptarėt nuk jan pėr ndryshimin e kufijve, kjo ėshtė njė anomali logjike, pa kuptim dhe bėjmė mėkat dhe i him nė hak amanetit tė Dėshmorėve tė Kombit Kėtė nuk e bėrė askush nga udhėheqėsit tan, as dje, e as sot dhe tė gjithė ataqė qė ishin nė pozitė (nė opozitė ndyshe) e pėrkrahėn dhe e pėrekrahin idenė pėr mos ndryshim tė kufijėve misterioz, kėta kufij dihet mirė se, u caktun sipas diktatit e vullnetit ruso-serbo sllave-greke, pa mirėfillė as njėherė vullnetin e popullit shqiptarė, si popull autokton dhe historikisht mė i lashti nė Ballkan dhe nė Europė. Atė qė duhet thėnė udhėheqėsit tan, mund ta dėgjojmė vetėm nga kėngėtarėt dhe nga artistat tan famshėm.
Ėshtė pėr t`u habitė se, si sllavėt qė jetojnė edhe sot nė Maqedoni, pa pikė turpi nė ēdo shkrim dhe kudo tjetėr deklarojnė dhe e shkruajn gjithkah se, Leka i Madhė (Aleksandri i Madhė), apo siē e quajnė ata (“nash Veliki Aleksandar”) na qenka i “tyre “ . Si, mundet te jet i tyre ? ! Kur Leka i Madh ka jetuar nė shekullin III para epokės son, ndėrsa sallavėt nė ballkan erdhėn diku nė mesjetė. Kėta mjeshtėri tė pėrvetėsimit e tė rrenės sot deklarojnė dhe shkruajnė dhe vajtojnė me tė madhe ditė e natė nė gjitha faqet e informimit pa pikė turpi se, Nėnė Tereza (Majka Tereza siē e quajnė ata) edhe kjo na qenka e tyre. Falė disa reagimeve, nuk u bė mu ashtu si dashtėn ata, por diēka po... edhe Pjetėr Gurin shqiptar (Pito Guli) e marrin pėr tė vetin dhe sa e sa tė tjerė. Ky soj asgjė nuk ka tė vetėn nė faqet e historisė hibride, por tėra i ka vjedhė nga popujt fqi. Po ta kishim bėrė kėtė ēorroditje ne, do tė na shpallni para botės si popull pa fije dije, popull gėnjeshtarė dhe popull pa histori; dhe dotė shkruanin pėr NE ē`ėshtė ma zi. Ndėrsa NE heshtim nga i pari gjer te i fundit, qoft si historian, akademik, intelektual apo thjesht si shqiptarė. Prandaj tė vetmit Grekėt janė, ata qė me shumė tė drejtė veprojnė dhe qė nuk i pranojnė sllavėt qė jetojn sot nė Maqedoni si trashigimtar tė termit gjeografik t`i pranojnė me emėr (tė huaj) nacional “Makedon-ci”
Iliria u shtri pėrtej Europės qendėrore, e sllavėt ardhacak pėr ēudi na qenkan pėr ndėrrimin e kufijve edhe ēudia e shekillit tė ri, ėshtė se si sllavėt qė jeton sot nė Maqedonin na qenkan pėr ndarjen e Maqedonisė (e huaja lehtė ndahet). Prandaj ne duhet qe njiherė e pėrgjithmonė tė deklarohemi botėrisht dhe pa kurfarė hamendje e hezitimi se: d u a m ė n d ė r r i m i n e k u f i j v e d h e b a s h k i m e t r o j e v e s h q i p t a r e n ė n j ė s h t e t. Qė ėshtė e logjikshme dhe e natyrshme, se populli shqiptarė donė tė jetojė nė njė shtetė tė vetėm demokratik dhe nė trojet e veta autoktone, duke mos i cenuar tė drejtat themelore tė cilit do qytetar brėnda kufijve tė shtetit shqiptarė, pa varėsisht pėrkatėsin nacionale a fetare.
Me kėtė rast sherohet plaga e ndarjes, e coptimit, e sakatimit tė trojeve autoktone shqiptare nga sllavėt e na grekėt qfinjė.
Pra, Maqedonia pėr moment, tė emėrtohet Republika e Pupujve nė Maqedoni si, shtet demokratik: qė pėrbėhet nga popullata utoktone shqiptare – me gjuhėn Shqipe, nga popullata sllave nė maqedoni me dialekt sllav (emrin le t`i vėjnė ndryshe, e jo maqedon-isht) dhe tė tjerėt, dhe asnjėherė tė mos quhet nga askush populli maqedon, apo gjuha maqedone se, Maqedonia ka qen vetėm termė gjeografik, qė nė tė kaluarė e lasht kan jetuar nė kėto troje fiset Ilire. Pra ky gabim nuk guxon tė bėhet siē po bėhet ditė e pėrditė. Por t`i thuhet ndal (s t o p) kėsaj anomali. Marrėveshtja e Ohrit le t`i takoj historisė, por qė qe si shkak pėr tė bėrė atė mė madhoren, se edhe ashtu vetėm u shkrua nė letė, se nuk u dukė asgjė nė vepėr.

---

Q.Musliu Zvicer