Analiza tjera   Dėrgoni Komentin tuaj nė rubrikėn Forum    

Tė revidohet politika kozmopolite shqiptare nė Ballkan

  

Barometri diplomatik 

Tė revidohet politika kozmopolite shqiptare nė Ballkan, nė pėrputhje me imperativin historiko-strategjik dhe afatgjatė tė FBKSH dhe tė AKSH-sė 

Prof.Dr.Mehdi HYSENI 

 

Njė kėrkesė tė kėtillė tė pashmangshme, (autori i kėsaj analize) e ka shtruar nė vijimėsi, edhe nė shkrimet e tij tė mėhershme (duke filluar qė nga viti 1990) nė shtypin patriotik shqiptar, qė botohej brenda dhe jashtė Kosove. Mirėpo, duke qenė se politika nomade e pacifizmit primitiv rugovist, ishte e preokupuar me ēėshtje tė tjera "prioritare" pikėsėpari nė "disiplinimin e kurrizit" tė popullit, qė ēdo gjė, tė gėlltiste, sipas diktatit tė "mėnysė politike" ditore tė LDK-sė, nė mėnyrė qė kjo tė mos e prishte ekuilibrin e partneritetit politik me SPS-in e regjimit policor gjenocidal serb, tė cilin e drejtonte Slobodan Milosheviqi dhe Kisha ortodokse serbe, kjo nuk gjeti mbėshtetjen pėrkatėse te "politika e lartė" zyrtare e Republikės sė Kosovės, pėr shkak se ishte nė kundėrshtim tė plotė me premisat ontologjike tė politikės antikombėtare dhe tė paqes sė rreme tė rugovizmit. 

Si rrjedhim i shpėrfilljes sė derisotme tė kėrkesės, qė tė braktisen mjetet dhe format e politikės kozmopolite shqiptare, e cila hėpėrhė ka "konservuar" nė disfavor tė vetin realizimin e sė drejtės sė vetėvendosjes sė shqiptarėve si nė kuptimin e ngushtė, ashtu edhe nė atė gjerė nė Ballkan, ėshtė e domosdoshme qė kjo kėrkesė tė riaktualizohet(si nė kuptimin politiko-propagandistik,ashtu edhe nė atė publicistiko-shkencor), dhe patjetėr tė qėmtohet nė Platformėn realpolitike dhe nė imperativin historiko-strategjik dhe afatgjatė tė Frontit pėr Bashkimin Kombėtar Shqiptar(FBKSH) dhe tė Armatės Kombėtare Shqiptare (AKSH). 

Pėr t'ia arritur njė objektiti tė kėtillė jetik dhe me vlerė afatgjatė historike nė perspektivė, qė pa dyshim do tė shpie nė shkolonizimin e shqiptarėve nga "dhėmbėzorėt" e ingranazheve tė politikės pushtuese kolonialiste sllave, ėshtė 
domosdoshmėri e kohės dhe e ēastit, qė nė mėnyrė immediate (pa kurrfarė nostalgjie pėr lirinė, pėr demokracinė dhe pėr paqen e rreme, tė idealizuar nga rugovizmi dhe politikat e tjera antiribashkim gjithėkombėtar shqiptar, dhe antiShqipėri Etnike), tė revizionohet politika dhe strategjia e deritashme antiēlirimtare dhe antikombėtare shqiptare (Tiranė-Shkup-Prishtinė), e cila fatkeqėsisht, me tė gjithė armiqtė e Shqipėrisė Etnike, po vepron nė mėnyrė tė sinkonizuar kundėr interesit tė pėrgjithshėm nacional shqiptar nė Ballkan. 

Prandaj, pa marrė parasysh "hibridizimin" dhe ekuivalencėn e politikave tė " bashkdyzuara " zyrtare shqiptare nė hapėsirat e Shqipėrisė Etnike, nė favor tė pėrqafimit tė koncepteve dhe tė " novus proceseve" tė ashtuquajtura "demokratike", "integrative" , intrigative dhe "pluraliste", qė kanė pėr qėllim federalizimin e interesave vitale tė popujve tė Ballkanit mbi bazėn e multiethnikes, dhe tė shndėrrimit nė njė "treg tė lirė rinfus", nė koniunkturėn e tė cilit, nė veēanti, do tė pėrthitheshin vlerat kryesore tė kombit dhe tė shtetit shqiptar, ka ardhur ēasti mė oportun historik, qė nė vend tė politikės sė deritashme kapitulluese, tė pėrqafojmė (me tėrė potencialin qė e kemi nė dispozicion benda dhe jashtė atdhuet shqiptar) politikėn strategjike afatgjatė tė Frontit pėr Bashkimin Kombėtar Shqiptar. Po qe se ne, e zgjedhim kėtė rrugė racionale dhe tė drejtė si historikisht, politikisht, ashtu edhe kombėtarisht, edhe "Koncerti i Ri Evropian", do tė jetė i detyruar, qė rishqyrtojė kursin e e dritashėm tė "busullės sė ndryshkuar" politike tė tij ndaj ēėshtjes sė pazgjidhur koloniale shqiptare nė Ballkan. 

Gjithashtu, pa marrė parasysh interesat "prioritare" tregtare dhe parciale" tė diplomacisė dhe tė politikės sė jashtme tė Republikės sė Shqipėrisė sė sotme(rasti mė i ri, normalizimi i marrėdhėnieve diplomatike me Beogradin, piemontin tiranik shekullor, tė kolonizimit tė shqiptarėve nė trojet e tyre etnike, drejt dhe tėrthorazi nėnkupton sėrish "thikėn nė shpinė" shqiptarėve nė rezervatin kolonial sllav), qė janė nė diskurs tė plotė me interesin nacional tė shqiptarėve tė shtypur dhe tė kolonizuar nė Ballkan, ne, pėr tė dalė faqebardhė nga ky "labirint diplomatik" i Tiranės zyrtare, i mbėshtetėsve dhe i "ndėrsyesve" tė saj, patjetėr, pa vonuar, dhe nė mėnyrė urgjente, duhet tė aderojmė nėn flamurin e pėrbashkėt tė politikės dhe tė rezistencės gjithėshqiptare tė Fronitit pėr bashkimin Kombėtar Shqiptar(FBKSH), si dhe njėkohėsisht t'i ngjeshim radhėt e Armatės Kombėtare Shqiptare (AKSH), organizata politiko-ushtarake kėto, tė cilat janė nė funksion tė ribashkimit tė tė gjithė shqiptarėve dhe tė ringjalljes sė Shqipėrisė Etnike nga "varri" kolonial shekullor i imperializmit sllav nė Ballkan. 

Vetėm nėse heqim dorė nga interesat egoiste "kulltukofage" personale dhe nga pėrthithja e "aditivave" tė politikave tė huaja antishqiptare, do t'ia arrijmė qė, tė ndikojmė pozitivisht si nė procesin e ribashkimit tė gjithė qenies shqiptare, ashtu edhe nė ridefinimin e politikės sė bashkėsisė ndėrkombėtare ndaj tė drejtave tona legjitime dhe legale, qė janė tė ndėrlidhura me realizimin e sė drejtės sė vetėvendosjes dhe me rikthimin e tokave tona(tė "vjedhura" ca shekuj mė parė nga dhija e zgjebosur sllave e Ballkanit) nėn sovranitetin e plotė tė Shqipėrisė Etnike. Ndryshe, ēdo potez (sikundėr status-quo-ja e deritanishme) tjetėr i politikave kozmopolite zyrtare tė "trianglit" Tiranė-Shkup-Prishtinė, do ta zvetėrojė edhe mė tej interesin nacional gjithėshqiptar nė Ballkan. 

Pavarėsisht se ndodhemi nė "vlugun" e mashtrimeve dhe tė "hipnozės" sė periudhės historike-politike tė transicionit( qė nga dekada e fundme tė shekullit XX), kombi shqiptar nė Ballkan, nuk mund tė heqė dorė kursesi nga lufta e tij pėr liri dhe pėr ēlirim antikolonial nga mbeturinat sllave tė "sistemit integrues" tė tė ashtuquajturit "Pakti i Stabilitetit pėr Evropėn Juglindore". Pėrkundrazi, ne duhet tė ndjekim shembullin e popujve tė tjerė liridashės, tė cilėt nė saje tė luftės antikoloniale arritėn tė ēlirohen dhe tė pavarėsohen nga metropolet koloniale perėndimore. Kjo do tė ishte rruga mė e drejtė pėr t'i thėnė lamtumirėn kolonializmit shekullor serbosllav. Nė tė kundėrtėn, do tė jemi tė detyruar tė dorėzohemi si "pulat e nukta", dhe tė "kurorėzohemi" me politikėn psikologjiko-patologjike vetėpacifikuese tė Tiranės dhe ekspoziturave tė saj nė hapėsirat e Shqipėrisė etnike. 

Ėshtė mė se e domosdoshme dhe mė se e ngutshme, qė t'ia bėjmė me dije politikės zyrtare kozmopolite (zemėrgjerė nė sakrfikimin e interesit nacional tė 50 pėr qindshit tė kolonizuar tė shqiptarėve dhe tė tokave tė tyre) tė Tiranės( gjė qė pėr kėtė ēėshtje, Fronti pėr Bashkimin Kombėtar Shqiptar, me anė tė njė Memorandumi, i cili u ėshtė dėrguar edhe institucioneve tė tjera evropiane e ndėrkombėtare, i ka vėnė dijeni zyrtarisht, presidentin e Republikės sė Shqipėrisė, Alfred Moisiu, Kryetarin e Parlamentit, Servet Pėllumbi dhe kryeministrin e Qeverisė, Fatos Nano) se as nė Tiranė, as nė Beograd, as nė Athinė, as nė Shkup, e as nė Podgoricė, kurrė nuk do tė ketė gjasė qė tė promovohet asnjė proces i "demokratiizimit", i "intgerimit" dhe i "federalizimit" rajonal, pa zgjidhjen paraprake, dhe tė drejtė tė ēėshtjes koloniale shqiptare nė Ballkan. 

Mirėpo, politika dhe diploamcia zyrtare e Tiranės, akoma nuk ka gjetur rast, qė tė deklarohet botėrisht lidhur me Memorandumin, qė i ėshtė dėrguar nga ana Frontit pėr Bashkimin Kombėtar Shqiptar(FBKSH), ngase interesat prioritare tė politikės sė saj tė jashtme, janė tė pėrqėndruara nė normalizimin dhe konsolidimin e marrėdhėnieve diplomatike me Beogradin, duke "harruar" se as nė kuptimin bilateral, as nė atė multilateral, e as afatgjatė, nuk do tė ketė mundėsi, qė t'i materializojė nė kuptimin e njėmendtė, pėrderisa tė figurojė problemi i pazgjidhur kolonial shqiptar nė Ballkan. Ēdo koketim poltiko-diplomatik dhe tregtar politikės shqiptare me Beogradin, me Shkupin, me Athinėn dhe me Podgoricėn, para se shqiptarėt tė ēlirohen dhe tė pavarėsohen nga zgjedha koloniale sllave, ky nuk mund tė kuptohet, as tė cilėsohet ndryshe, as teorikisht e as praktikisht pėrveēse tradhti dhe shitje e interesit nacional dhe shtetėror gjithkombėtar shqiptar. Heshtjen, indiferencėn, dhe mosbėrjen asgjė tė "politikės mafioze" kozmopolite shqiptare pėr ndėrkombėtarizimin e zgjidhjes sė ēėshtjes koloniale shqiptare nė Ballkan, nė asnjė mėnyrė nuk mund ta justifikojnė kėrkesat immediate tė koherencės sė faktorėve tė integralizmit dhe pluralizmit evrorajonal ndėrkombėtar. 

Si hegjemonėt sllavė, ashtu edhe aleancat e tyre hibride qofshin rajonale, evropiane apo ndėrkombėtare, duhet tė mbajnė parasysh faktin se (me gjithė rrethanat dhe realitet e reja, tė krijuara si nė Ballkan, ashtu edhe nė Evropėn Juglindore, qė nga viti 1989), pa njohjen e sė drejtės sė vetėvendosjes sė shqiptarėve nė hapėsirat e Shqipėrisė etnike, sikurse qė ka ndodhur me popujt e tjerė tė ish- RSFJ-sė, nuk ka gjasė as tė ndėrtohet, as tė mbijetojė kurrfarė politike pacifiste, as multiethnike, as multiballkanike, sipas diktatit tė "hartės gjeopolitke" tė vjetėr, qė nė mėnyrėn mė tė rafinuar pėrfaqėson dhe favorizon interesat koloniale sllave ndaj shqiptarėve, si dhe procesin e tėrėsishėm tė rusifikimit tradicional tė Ballkanit. 

__________________________________________________________________ 
*)Shėnim: Njė pjesė e kėtij shkrimi, qė ka tė bėjė me "evokimet" e politikės 
psiko-patologjike antikombėtare tė rugovizmit, ėshtė botuar nė maj tė vitit 1996 nė Gazetėn e Unionit tė Studentėve tė Universitetit tė Kosovės,"Bota e Re", me titull: " (D)ėshtimi i politikės dhe i dipomacisė paqėsore gandiste ", f.3