Barometri Diplomatik!

SIMULIMI POLITIK I “SHQIPĖRISĖ SĖ MADHE” NUK SJELL PAVARĖSINĖ E KOSOVĖS

Prof.Dr.Mehdi HYSENI



Qė nga vitet e llahtarshme tė sundimit dhe tė institucionalizmit tė terrorit gjenocid tė regjimit ēetniko-fashist serb tė ish-presidentit Slobodan Millosheviq (1989-1999), kur shqiptarėt dhe Kosova pėrpėliteshin pėr jetė a vdekje, Rugova, tre herė me radhė zgjedhet kryetar i Kosovės. Qė atėherė, si pasojė e syndromit tė politikės dėshtuese, tė personifikuar me emrin e tij tė ldk-sė, populli i shtypur dhe i pėrvuajtur shqiptar i Kosovės e “ka marrė tatpjetėn”, e vėshtirė e ka tė rikėndellet shpirtėrisht, politikisht dhe ekonomikisht derisa jeton dhe ushqehet nė mėnyrė tė pakontrolluar me kultin e individit dhe me romantizmin politik tė Ibrahim Rugovės.

Pikėrisht, kėtė e ka vėrtetuar edhe periudha sterile 13-vjeēare e “politikės” sė Ibrahim Rugovės, i cili dy herė mė parė (domethėnė para ēlirimit tė Kosovės nga UCK-ja dhe NATO-ja) ishte kryetar i Republikės sė Kosovės, e cila kurrėnjėherė s’u jetėsuar, por u shkri si fluska e sapunit ( sė fundi, kėtė e vėrtetoi edhe nėnshkrimi i tij kapitullues me ngjyrė tė kuqe para ish-kryeadministratorit tė UNMIK-ut, Bernard Kushner, mė 1999), apo si thonė popullorqe, u shkri si “bora e parvjetit”, sepse nuk kishte as kryetar, as kuvend, as qeveri, as ushtri e as polici tė mirėfilltė. De facto as de jure ajo nuk kishte kurrfarė strukture shtetėrore (edhe pse Kosova ishte shpallur republikė sipas Kushtetutės sė Kaēanikut, mė 7.09.1990. Mirėpo, ajo Kushtetutė asnjėherė nuk ėshtė zbatuar nė praktikė nga tė ashtuquajturit kryetari dhe kryeministri i Republikės sė Kosovės, Ibrahim Rugova dhe Bujar Bukoshi), por ishte njė ngrehinė politike partiake e Ibrahim Rugovės dhe e Bujar Bukoshit ( i cili, ky i fundit, hiq mė pak se 10 vjet ishte kryetar i Qeverisė sė improvizuar tė Kosovės nė ekzil), e jo kursesi e Kosovės, sepse vetėm ai dhe Bujar Bukoshi, e kapitalizuan pėr qėllime dhe interesa tė politikės sė tyre personale, grupore dhe partiake, e jo pėr ineteresa tė pėrgjithshme kombėtare dhe shtetėrore tė Kosovės.

Mirėpo, kėtu nuk kemi pėr objekt shqyrtimi tė gjithė minusat e politikės dėshtuese tė Ibrahim Rugovės dhe tė Bujar Bukoshit, sepse pėr kėtė nuk do tė mjaftonin as tėrė faqet e gazetave shqiptare (sepse pėr tė vlerėsuar “thesarin politik” tė kėtij dyshi politik, nevojiten studime tė veēanta nga antropologėt, sociologėt, historianėt, politikologėt dhe diplomatėt shqiptarė), por do tė pėrqėndrohemi vetėm nė MINUSIN e tij MĖ TĖ MADH POLITIK, tė cilin e kishte deklaruar mė 29.09.003 pėr gazetėn gjermane “Suddeutsche Zeitung”, duke nėnvizuar se “VONESA E NJOHJES SĖ PAVARĖSISĖ SĖ KOSOVĖS NGA ANA E BASHKĖSISĖ NDĖRKOMBĖTARE DO T’U SHKOJĖ PĖRSHTAT EKSTREMISTĖVE QĖ DĖSHIROJNĖ SHQIPĖRINĖ E MADHE” (Cituar sipas “Ballkanweb”, mė 29.09.2003). Ky “konkludim politik” i kryetarit tė Kosovės, Ibrahim Rugova pėrkon me pėrmbajtjen e tezės falsifikuese-atribuese historiko-politike tė tė gjitha regjimeve ēetniko-nacionaliste e shoviniste serbomėdha, dhe tė Kishės Ortodokse Serbe, se: “shqiptarėt janė kriminelė, ekstremistė e terroristė, tė cilėt duan ta copėtojnė Serbinė etnike pėr ta formuar Shqipėrinė e Madhe”. Simetria e kėsaj teze tė ndėrruar dhe tė konstrukatuar nga ana e pseudoshkencės, e pseudopolitikės, e Kishės Ortodokse Serbe dhe, sė fundi edhe nga ana e Ibrahim Rugovės, mund tė jetė e kapshme, e kuptueshme dhe me bazė vetėm pėr “kokėn politike” tė Kosovės (e cila momentalisht nuk ėshtė as republikė, as krahinė, domethėnė pushtet i paemėrtuar dhe i zhveshur nga atributi i shtetėsisė), e jo as pėr historinė, as pėr shkencėn, as pėr politikėn shqiptare, e as pėr diplomacinė e bashkėsisė ndėrkombėtare.

Nocioni “Shqipėria e Madhe”, nuk ėshtė i njohur as nė rrjedhat historike shkencore, as nė politikėn dhe traditėn e derisotme tė shtetit shqiptar. Ky ėshtė njė falsifikat origjinal , i shpikur nga kuazishkenca dhe politika antishqiptare serbomadhe, si dhe nga Kisha Ortodokse Serbe, me qėllim tė parė dhe tė fundit, qė para bashkėsisė ndėrkombėtare dhe, opnionit publik serbomalazez, tė mbrohet teza mesjetare serbobizantine dhe ēetniko-fashiste: “Velika Srbija”. Kjo ėshtė esenca e pėrmbajtjes sė gjithanshme e “Shqipėrisė sė Madhe” dhe e “ekstremizmit shqiptar”, tė konstruktuar nga vetė ideologėt dhe projektuesit “Velika Serbija-Serbija e Madhe”, dhe tani e konsumuar nė mėnyrė tė pavetėdijshme (kinse pėr simulime e sondazhe politike e diplomatike) edhe nga ana e kryetarit tė Kosovės, Ibrahim Rugova. Mirėpo, kjo nė thelb ėshtė vetėm njė parullė boshe apolitike, e cila nė asnjė mėnyrė nuk mund tė ndikojė pozitivisht (as para opinionit publik tė brendshėm, as para atij ndėrkombėtar), qė Kosova tė braktisė kėnetėn moēalike tė kolonializmit dhe tė imperializmit serbomadh. Pėrkundrazi, simulimi apropagandistik dhe apolitik i provokimit tė “ekstremizmit shqiptar” dhe i “Shqipėrisė sė Madhe” nga ana e Ibrahim Rugovės, sheshit e favorizon poltikėn e kontinuitetit tėsistemit tė sundimit kolonial serbomalazez mbi Kosovėn dhe Shqipėrinė Etnike, e jo, assesi pėrshpejtimin e shkėputjes dhe mėvetėsimit tyre nga kthetrat e pėrgjakshme shekullore kolonialiste tė Serbisė dhe tė Malit tė Zi, si dhe tė “partnerėve” tė tyre sllavė-Greqisė dhe IRJM-sė.

Pse serbomėdhenjtė me shekuj kanė bėrė eksperiment me tė vėrtetėn historiko-politike e kombėtare tė Shqipėrisė dhe tė shqiptarėve, kjo, aspak nuk ėshtė e ēuditshme, sepse pėrvoja jetėsore gjithmonė ka dėshmuar se “sulmi ėshtė mbrojtja mė e mirė”. Nė saje tė kėsaj “devize politike” gjenocidale antishiptare, Serbia, Mali i Zi dhe Greqia, edhe e kanė copėtuar dhe kolonizuar mbi 50% tė territorit tė Shqipėrisė Etnike, e cila edhe sot ėshtė pronė e tyre e paligjshme. Mirėpo, nė vazhdimėsinė historike, duke pasur kėtė “mizė pas veshi” pseudoshkenca dhe politika imperialiste e Serbisė dhe e Malit tė Zi, gjithmonė i kanė sulmuar shqiptarėt si “ kriminelė, irredentistė, separatistė dhe ekstremistė”, duke i akuzuar pa asnjė argument tė vlefshėm, me qėllim qė tė murkullohej ēdo pėrpjekje dhe tendencė pėr hapjen e “Kutisė sė Pandorės” sė kolonializmit serbomadh mbi Kosovėn, pėrkatėsisht Shqipėrinė Etnike.

Ia vlen tė theksojmė faktin se, politika e gjenocidit kolonial dhe e hegjemonizmit serbomadh e tė gjitha regjimeve tė derisotme tė Beogradit, ka qenė e suksesshme nė ndėrrimin dhe sofistikimin e tezave mbi historinė e shqiptarėve dhe tė Shqipėrisė Etnike nė Ballkan. Mė saktėsisht, deri mė 1999 (kur UĒK-ja me aleatėt e saj NATO-n dhe me SHBA-tė, e ēliroi Kosovėn nga kama nazi-ēetniko-fashiste e Serbisė militariste), Serbia e Madhe ishte “autori i vėrtetė”, e cila e shkroi historinė e falsifikuar mbi shqiptarėt dhe Shqipėrinė Etnike. Mirėpo, qė nga shkėputja e Kosovės nga Serbia dhe Mali i Zi (qershor 1999), si rrjedhojė e luftės ēlirimtare kombėtare antikoloniale tė Ushtrisė Ēlirimtare tė Kosovės (UĒK) dhe tė ndėrhyrjes luftarake tė NATO-s kundėr hordhive ēetniko-fashiste dhe militariste tė Serbisė, tanimė janė ēierrur botėrisht tė gjitha maskat e historiografisė falsifikatore dhe tė politikės kolonialiste tė Serbisė sė Madhe.

Tanimė, Amerika dhe aletatėt e saj mė besnikė dhe konzistentė janė bindur se teza “Velika Srbija” nuk mund tė zėvendėsohet, as tė mbrohet me atė “Velika Albanija”, sipas sė cilės shqiptarėt edhe nė shekullin 21, duhet tė heshtin statusin e robėrisė sė tyre koloniale nėn Serbi dhe Mal tė Zi. Ky ėshtė qėllimi kryesor, pse edhe sot historia, kisha dhe politika e Unionit tė Serbisė+Mali i Zi (tė stimuluara direkt dhe indirekt nga aleatėt e tyre tradicionalė) e gjykojnė “terrorizmin” dhe “ekstremizmin” e shpifur dhe tė atribuar shqiptarėve, nė mėnyrė qė, t’i detyrojnė shqiptarėt, qė tė heqin dorė nga politika dhe pėrpjekjet e tyre pėr ēlirimin antikolonial tė Kosovės, pėrkatėsisht tė Shqipėrisė Etnike, e jo tė “Shqipėrisė sė Madhe”, e cila ėshtė pjellė e shėmtuar dhe shpikuar nga “strategėt” ushtarako-politikė e kishtarė tė programit “Velika Srbija”.

Pėrderisa politika pushtuese kolonialiste serbomadhe dhe politika nėnshtruse-kapitulluese e kryetarit tė Kosovės, Ibrahim Rugova nuk e kuptojnė qartė, se shqiptarėt kurrnjėherė gjatė historisė sė tyre, e as sot nuk po luftojnė pėr ndonjė “Shqipėri tė madhe”=Velika Serbi, por vetėm pėr ēlirimin dhe ribashkimin definitiv tė ēdo pėllėmbe tė kolonizuar tė Kosovės, pėrkatėsisht tė Shqipėrisė Etnike. Kjo luftė politike shqiptare nuk mund tė quhet “ekstremizėm” dhe “terrorizėm”, siē po mundohet t’ua qepė shqiptarėve “teknologjia demokratike” e makinerisė propagandistike tė Unionit Serbomalazez dhe mbeturinat e kollaboracionizmit panosllav, sepse, nė tė vertetė, kriminelė, fashistė, terroristėt dhe ekstremistė janė vetė ēetnikėt serbomėdhnj, tė cilėt si tė tillė, edhe u dėshmuan dhe u legjitimuan para bashkėsisė ndėrkombėtare, me agresionet luftarake dhe me hollokaustin serbomadh mbi shqiptarėt dhe Kosovėn (1989-1999); mbi Kroacinė dhe mbi Bosnjėn (1990-1995).

Prandaj, ka ardhur koha e fundit qė, edhe “pedagogjia” dhe “metodika” e politikės dėshtuese e kryetarit tė Kosovės, dr. Ibrahim Rugova, ta kuptojė drejt njė herė e pėr gjithmonė, se asnjė politikė shqiptare nė hapėsirat e Shqipėrisė Etnike, nuk ka dėshmuar as teorikisht, as praktikisht, e as me ndonjė projekt tė caktuar stgratgjik nacional (sikurse Akademia e Shkencave dhe e Arteve Serbe me programet dhe me memorandumet e saj nacionale antishqiptare) se angazhohet pėr copėtimin dhe pushtimin e territorit etnik tė Serbisė, tė Malit tė Zi, tė Greqisė dhe tė IRJM-sė, por ėshtė nė funksion tė pavarėsimit dhe tė rikthimit tė territoreve tė Kosovės, pėrkatėsisht tė Shqipėrisė Etnike, tė aneksuara qė nga viti 1912 nga shtetet e theksuara koloniaste serbosllave. Duhet tė pajtohet politika falimentuese e dr. Ibrahim Rugovės, dhe e partizanėve tė saj tė brendshėm dhe tė jashtėm, se Shqipėria Etnike nuk ėshtė kurrfarė miti, kurrfarė “Shqipėrie e Madhe”, por ėshtė realitet historik, politik dhe kombėtar, qė dėshmon gjenealogjinė e saj brenda kufijve territorialė indigjinė tė etnisė mė tė lashtė shqiptare nė Ballkan, pėrkatėsisht nė Evropė. Kjo gjendje faktike ėshtė konstatuar dhe vėrtetuar edhe nga lufta ēlirimtare antikoloniale tė UĒK-sė (1998-1999) kundėr agresionit dhe gjenocidit serb mbi Kosovėn, i cili ėshtė zhvilluar dhe dekretuar nga ish-presidenti i Serbisė, pėrkatėsisht i “RFJ-sė” (Serbia+Mali i Zi), Slobodan Milosheviq, i cili, tanimė edhe para Tribunalit tė Hagės po orvatet, qė t’i “justifikojė” ato krime antinjerėzore, tė kryera me paramendim mbi bazėn e urrjetjes nacionale dhe tė aparteidit kundėr shqiptarėve nė Kosovė, duke i konsideruar si “veprime tė drejta, atdhetare patriotike serbe”, tė cilat sipas logjikės psikopatalogjike tė politikės sė tij pushtuese e gjenocidale kundėr shqiptarėve kanė qenė nė funksion tė “shpėtimit tė Kosovės serbe” nga “ekstremistėt” dhe “terroristėt” e “Shqipėrisė sė Madhe” tė Ibrahim Rugovės!?

S’ka dyshim se, politika e ēekuilibruar e kryetarit tė Kosovės, dr.Ibrahim Rugova, e cila tėrthorazi qe 13 vjet tė brishta ėshtė dekor i tėrthortė i politikės shtypėse kolonialiste tė Beogradit, nė asnjė mėnyrė nuk mund tė sjellė pavarėsinė e Kosovės, duke simuluar dhe sfiduar profkat e metodologjisė sė luftės speciale subversive serbe: “Shqipėria e Madhe”, “ekstremizmi” dhe “terrorizmi” shqiptar”. Nė kėtė mėnyrė, nuk ekzison asnjė gjasė minimale, qė “diplomacia” e Ibrahim Rugovės ta ēojė Kosovėn drejt pavarėsisė sė saj, sepse indirekt ėshtė nė funksion tė mbrojtjes sė politikės kolonialste tė Serbisė sė madhe mbi Kosovėn, pėrkatėsisht Shqipėrinė Etnike. Pėr mė tepėr, “sondazhi mė i ri politik ” i dr. Rugovės me “ekstremizmin shqiptar” dhe me “Shqipėrinė e Madhe”, paraqet rrezikun potencial tė polarizimit tė subjekteve politike shqiptare, jo vetėm nė Kosovė, por edhe mė gjerė. Kjo, filozofi e politikės sė papeshuar e Rugovės ( e ndikuar nga prirjet e pansllavizmit kolonial mbi Kosovėn dhe shqiptarėt), nuk kėrkon kurrfarė sqarimi tė thellė tė filosofisė politike ose tė historisė kombėtare, sepse po tė paraqiste kjo ndonjė “rrezik” pėr sundimin dhe ardhmėrinė e sistemit kolonial tė Serbisė mbi Kosovėn dhe shqiptarėt, qėmoti Rugova, do tė ishte linēuar barbarisht sikurse ish-nėnkryetari i ldk-sė, prof.Akademik Fehmi Agani dhe avokati i njohur shqiptar, Bajram Kelmendi me tė dy djemtė e tij, si dhe shumė martirė tė tjerė shqiptarė nga bandat kriminale paramilitare ēetniko-fashiste tė regjimit inkuizitor serbomadh tė Slobodan Milosheviqit.
__________________________________________________________________
*Autori ėshtė bashkėpunėtor shkencor i “American Diplomacy”, SHBA