Qendra për informim Lajmet.com

Kosova është tokë shqiptare

Gramos Grabovci,
Paris

Edhe në këto çaste kritike për pavarësinë e Kosovës, kur politika shqiptare si pasojë e ushtrimit të trysnisë së faktorit të jashtëm, u pajtua , që të hyjë në dialog me Serbinë dhe Malin e Zi për zgjidhjen e “çështjeve teknike” të Kosovës, makineria propagandistike e regjimit të Beogradit, e prirë nga politika antishqiptare e Kishës Ortodokse Serbe, ka filluar të sfidojë opinionin publik shqiptar, sikure në prag të vitit 1989, kur kjo me “temjanin” e saj serbomadh, i dha “kushtrimin” dhe “argumentet” regjimit policor-ushtarak fashisto-çetnik serb të Sllobodan Millosheviqit në privimin e autonomisë së Kosovës, dhe pastrimin e saj etnik të shqiptarëve.

Serbet dhe malazezët, duhet ta kenë të ditur, se me inskenime dhe me propagandë antishqiptare të terrorizmit dhe gjenocidti shtetëror serb, të ndërtuar dhe të ushtruar mbi shqiptarët dhe tokën e tyre etnike, që nga viti 1876, nuk mund ta bindin politikën gjithëshqiptare, që vullnetarisht të heqë dorë nga territori i Kosovës dhe i trojeve të tjera etnike shqiptare, të cilat edhe sot gjenden nën “kurorën” koloniale të Serbisë dhe të Malit të Zi.

Serbia dhe Mali i Zi, duhet ta kenë të qartë njëherë e përgjithmonë se Kosova është vetëm tokë shqiptare, e jo kursesi serbe, as malazeze. Historikisht, Kosova është pjesë integrale e Shqipërisë Etnike, e kurrën e kurrës “pjesë integrale” e Serbisë, as e Malit të Zi. Mirëpo, kjo nuk do të thotë se, në Kosovë nuk kanë të drejtë të jetojnë edhe serbët, malazezët dhe pakicat e nacionaliteteve të tjera, nëse të gjitha ato e pranojnë Kosovën si shtet shqiptar dhe të vetin, sikurse çdo pakicë kombëtare në Evropë dhe në botë. Vetëm mbi këtë bazë serbët dhe malazezët do të mund ta gëzojnë të drejtën e qëndrimit të tyre në Kosovën shqiptare, ndryshe (si kanë vepruar deri më sot,si kolonistë dhe si vrasës të shqiptarëve, duke i besuar verbërisht Kishës Ortodokëse Serbe, se “Kosova është djepi dhe zemra e Serbisë”) që tani, mund t’i paketojnë plaçkat e tyre dhe t’ua mbathin këmbëve nga kanë ardhur (si kolonistë dhe terroristë qindravjeçar) në Serbi dhe në Mal të Zi, sepse Kosova është vetëm tokë shqiptare, dhe e askujt tjetër. Sidomos pas kryerjes së terrorit dhe hollokaustit serbomadh kundër Kosovës dhe shqiptarëve më 1989-1999, ka përfunduar përgjithmonë statusi kolonial i shqiptarëve dhe i Kosovës.

Si regjimi serbomalazez, ashtu edhe Kisha e tyre ortodkse, duhet të ndërrojnë strategjinë dhe taktikën e tyre të sistemit kolonialist serbomadh ndaj Kosovës dhe shqiptarëve, sepse ndërrimi i tezës së tyre të turpshme dhe të trilluar (recidiv i kolonializmit shekullor serbomadh dhe i historiografisë së falsifikuar serboçetnike) , se: “Përderisa do të ketë serbë në Kosovë, ajo do të jetë vetëm serbe”, kështu u ka deklaruar mjeteve të informacionit, peshkopi serb, Artemije Radosvaleviqi, më 16 korrik 2003 në Banjskë të Mitrovicës, me rastin e hedhjes së themeleve të reja të ndërtimit të një kishe ortodokse në tokën shqiptare, që i përket rajonit të Mitrovicës. Me këto “teza konstatuese” të nacionalshovinizmit serbomadh, Beogradi, as Podogorica zyrtare, as Kisha e tyre si forcë centrifugale e sofistikimit të së vërtetës mbi historinë e Kosovës në favorin etniko-territorial dhe administrativ serbomalazez, nuk mund të llogarisin se politika shqiptare e Kosovës, nuk do t’i ndryshojë qëndrimet dhe pikëpamjet e saj pozitive lidhur me hyrjen në dialog për zgjidhjen e “ çështjeve teknike”. Përkundrazi, zgjimi i fantazmës së projektit të Serbisë së Madhe, se “shqiptarët janë terroristë, dhe Kosova është serbe, e jo shqiptare”, do të ndikojë patjetër në “abstenimin” e palës shqiptare, që të injorojë çdo formë dialogu me Serbinë dhe me Malin e Zi, qoftë ajo edhe “tenike” apo “diplomatike” e imponuar nga faktori i jashtëm i bashkësisë ndërkombëtare.

Floskulë tjetër politikes pagane antishqiptare e vlladikës Artemije, është edhe kjo, kur pohon se: “ Zoti e deshi, që serbët dhe shqiptarët të jetojnë njëri pranë tjetrit.” Çfarë hipokrizie edhe në kuptimin fetar edhe në atë poilitik(!) Kur dihet se, “pikëpjekja” e etnikumit shqiptar me barbarët e dyndur sllavë të Jugut të Ballkanit, nuk ishte vullneti, as urdhëri i Zotit (ia theftë qafën gënjeshtarit dhe mëkatnorit Artemije-pushtuesve serbomalazezë), por ishte , dhe është produkt i politikës pushtuese hegjemoniste, dhe i gjenocidit shekullor të Serbisë dhe të Malit të Zi mbi Kosovën dhe shqiptarët e territoret e tjera të Shqipërisë Etnike, i “bekuar” nga Kisha Ortodokse Serbe dhe nga Fuqitë e Mëdha të Evropës, e jo assesi nga Zoti, siç gënjen me turpësi vlladika serboçetnik Artemije Radosavleviqi.

Këto përralla me “lotë korokodili” të “engjujve” të zi satanë të Kishës Ortodokse Serbe, se “Kosova është serbe” etj., më nuk pijnë ujë as te politika zyrytare shqiptare, as te asnjë shqiptar, si dhe tek aleatët e tyre në botë, sepse këto për herë e fundit janë “deshifruar” teorikisht dhe praktikisht, më 1998-1999, kur Serbia e inspiruar dhe e mbufatur me gënjeshtra dhe me trillime antishiptare të Kishës Ortodokëse Serbe, dhe të pakicës serbe në Kosovë, e rioukupoi dhe e pacifikojë Kosovën për të satën herë gjatë historisë së saj të deritashme, duke e djegur në themel, dhe duke e boshtaisur dhe maskaruar popullatën indigjene shqiptare. Si rrejedhojë, edhe ndërhyri Amerika me aleatët e saj të NATO-s për ta mposhtuar agresionin dhe gjenocidin serbomadh dhe fashist të regjimit policor-ushtarak të Sllobodan Millosheviqit.

Prandaj, pa marrë parasysh se kohëve të fundit, Serbia dhe Mali i Zi me ndihmën e Kishës Ortodokse Serbe janë duke u përgatitur intensivisht për të hyrë prapë në luftë me shqiptarët, me qëllim që Kosovën ta rikthejnë nën kthetrat e sundimit të tyre kolonial, gjë që këtë, së fundi e dëshmoi edhe aprovimi i Deklaratës Kushtetuese të Serbisë dhe Malit të Zi, sipas së cilës Kosova trajtohet si “pjesë integrale e territorit serbomalazez”, politika shqiptare as populli shqiptar në Kosovë dhe në Ballkan, me asnjë kusht nuk do të pranojnë, që Kosova sërish të jetë tokë e robëruar koloniale e Serbisë dhe e Malit të Zi,sepse Kosova është tokë shqiptare, dhe për jetë të jetëve do të mbetet si e tillë, pavarësisht nga shantazhet dhe pretendimet territoriale të Serbisë dhe të Malit të Zi ndaj Kosovës, dhe viseve të tjera territoriale të Shqipërisë Etnike. Kjo është përgjigjja e fillimit dhe e fundit e politikës shqiptare ndaj zgjidhjes së çështjes së statusit të Kosovës. Pra, mund të “projektohen” edhe njëqind luftëra nga hegjemonistët dhe imperialistët serbomalazezë, por Kosovën nuk do të kenë më gjasë, që ta ëndërrojnë si koloni të tyre, sepse pas tragjedisë së Kosovës nga hollokausti serboçetnik malazez, të gjithë shqiptarët janë të bashkuar, dhe të gatshëm për të flijuar jetët e tyre për mbrojtjen e Kosovës. Këtë, së fundi, e dëshmoi edhe Ministri i Mbrojtjes së Republikës së Shqipërisë, Pandeli Majko, i cili me të mësuar se Serbia dhe Mali i Zi, kishin aprovuar Deklaratën Kushtetuese, që “Kosova të jetë pjesë e tërësisë territoriale të tyre”, refuzoi prerazi dhe botërisht se, më nuk mund të ketë takime të asnjë niveli të lartë politik dhe shtetëror të Shqipërisë në kuadrin e bashkëpunimit ndërfqinjësor rajonal me përfaqësuesit e Serbisë dhe të Malit të Zi.