Memoaret e psikopatit 

   

Beqir ELSHANI

KRIMINELĖT DHE SABOTUESIT

Shtypi dhe televizioni informoi pėr njė ngjarje tė papritur, po aq edhe tronditėse, tė psikopatit-Radovan Karaxhiqit. Radovan Karaxhiqi, pėrndryshe i akuzuar pėr krime lufte nė Gjyqin Tribunal tė Hagės, kishte paralajmėruar se pėr njė kohė tė shkurtėr do t“i botojė memoaret e tij. Pastaj vazhdon se libri i tij do tė sqarojė shumė gjėra dhe do t“i qesė hije tė zezė aleatit tė vet Slobodan Millosheviqit. Qė tė jetė ironia mė e madhe, ai thotė se libri i tij do tė shitet shumė shpejt duke i tejkaluar shumė shkrimtarė dhe publicistė tė telentuar tė pendės dhe tė frytshėm tė tė gjitha kohėrave tė njerėzimit nė botė. Nė fund, jo dyshim, por bindje se libri i tij do tė propozohet pėr ēmimin Nobel. Libri i tij ”Radovani dhe Serbia” njofton se do tė botohet edhe nė shtetet tjera perėndimore.

Kriminineli i luftės nė Bosnje, R. Karaxhiqi, shtihet si trim duke tallur ofertėn amerikane prej dy milionė dollarė pėr personin qė e zė ate dhe e vendos nė Gjyqin Ndėrkombėtar tė Hagės, ndėrkohė qė gazetarit ia kishte lidhur sytė pėr t“i zhdukur gjurmėt e hyrje daljes sė tij. Se libri do tė shitet bestseller ėshtė propagandė perfide e kuzhinės serbe e cila ka traditė pėr botimin e librave-shund. Shtėpitė botuese tė Beogradit prijnė pėr nga tirazhi mė i madhė i librave serbofashiste, po aq edhe antishqiptare, antiboshnjake dhe antikroate. Ndaj shtėpitė botuese tė shteteve perėndimore zor e pranojnė njė ”hipotekė” psikopatologjike tė rrėmbyer nga shovenizmi serb. Libri i Radovan Karaxhiqit ndoshta mund tė dali nė ”dritė” nė ndonjė shtet, si nė Kinėn e largėt, apo nė Greqinė e afėrt. Kjo do tė thotė, qė krimineli R. Karaxhiqi, nė vend se tė gjindet me pranga nė duar nė bankėn e tė akuzuarėve pėr krime lufte para Gjyqit Tribunal tė Hagės, ai shkruan memoare. Ky ėshtė njė provokim i paskrupullt ndaj opinionit shumė tė pėrvuajtur boshnjak si dhe ndaj opinionit botėror. Gjatė luftės nė Bosne dhe Hercegovinė, krimineli Dr. R. Karaxhiqi, njė ndėr mjetet shfarosėse tė luftės ka aplikuar edhe helmin pėr shkatrrimin e sistemit nervor tė pupullit boshnjak. Nuk do mend qė kjo ėshtė metodė e tij naziste, qė edhe pas pėrfundimit tė luftės vazhdon t“i provokojė qytetarėt boshnjakė. Pasojat e Luftės sė Dytė Botėrore pėr ēlirim nga pushtuesit gjerman janė episodė nė krahasim me pasojat e luftės nga ushtria barbare serbe e udhėhequr nė krye me Karaxhiqin dhe Mlladiqin.

Sa i pėrketė ēmimit Nobel, dyshohet se krimineli R. Karaxhiqi mund ta fitojė si pasardhės besnik i shkrimtarit tė shquar fashist, Ivo Andriqi, qė fitoi ēmimin Nobel pėr letėrsi nė vitin 1961 nė Stokholm. Andriqi ishte projektues, jo vetėm pėr serbizimin e Kosovės, por edhe pėr zhdukjen e Shqiperisė nga harta fizike e botės, nė mėnyrė qė Serbia tė dali nė Detin Adriatik. Biografinė e vrazhdėt fashiste tė shkrimtarit serb, Ivo Andriq, duhej ta kishte parasysh edhe Akademia Mbretėrore Suedeze nė mėnyrė qė tė mos i ndante ēmimin Nobel pėr letėrsi. Publicistika suedeze ka arritur qė tė demaskojė shumė personalitete tė shquara rreth aktivitetit tė tyre nė bashkėpunim me fashizmin gjerman, siē ishte rasti i gjyshit tė mbretit suedez, Karl Gustaf, i cili ka qenė shok i Hitlerit dhe ish kryeministrit tė vrarė Ulof Palme, pėr tė cilin shkruhet se ka qenė djathtist; mirėpo asnjė hap nuk ėshtė ndėrmarrė pėr ndriēimin e aktivitetit fashist tė shkrimtarit jugosllav Ivo Andriq. Ivo Andriqi ka qenė zėvendėsministėr i Jashtėm i Jugosllavisė, i cili pėr nevojat e Ministrisė sė Punėve tė Jashtme tė Mbretėrisė jugosllave hartoi Elaboratin e tij tė njohur nė vitin 1939, pėr likudimin e pakicave kombėtare, posaēėrisht shqiptare, gjermane, hungareze, dhe popujve tjerė josllavė. Ky ishte edhe bashkėpunėtor me historianin ēetnik, Vasa Ēubrilloviq, pėrndryshe hartues i Elaboratit famėkeq mbi shpėrnguljen e shqiptarėve tė vitit 1937 gjatė Mbretėrisė jugosllave dhe rishtazi nė vitin 1944 nė Jugosllavinė e Titos. Elaborati i projektuar nga kėta dy hartues serbofashistė u konsiderua si mė i miri, prandaj akademikėt serbė kurrė nuk hoqėn dorė nga pėrdorimi i tij gjer me ndėrhyrjen e forcave tė NATO-s nė vitin 1999.

Ishte njė tjetėr shkrimtar i shquar kroat Mirosllav Kėrlezha mė i frytshėm dhe mė aktiv, qė penda e tij nuk u ndal sė shkruari gjer nė frymėn e fundit tė jetės sė tij; megjithatė nuk iu nda ēmimi Nobel. Kur Akademia Suedeze i ndau ēmimin Nobel pėr Letėrsi shkrimtares sė njohur suedeze, Selma Lagerlėf, si njė zonjė bujare qė ishte, nė fillim ajo pyeti se ”ku i merrni ju kėto para dhe se kėto janė para tė mėdha”. Ndaj me paratė e marra tė ēmimit Nobel, shkrimtari Ivo Andriq, investoi tek pasardhėsit e vet kriminelė serbė, nė mėnyrė qė tė vazhdojnė vrasjen e gjithė popujve tjerė joserbė. Ndonėse R. Karaxhiqi i rrėmbyer nga nacional-shovenizmi serb e thotė me ironi, mirėpo s“ėshtė ēudi qė ironia njė ditė tė bėhet realitet, kundrejt diplomacisė evropiane sesi me sytė nė ball po lėviz drejt katastrofės. Gjersa shqiptarėt luftojnė pėr liri Evropa i quan terroristė dhe ekstremistė; nė anėn tjetėr terroristėt zyrtarė: serbėt dhe sllavo-maqedonasit nė bashkėpunim me mercenarėt rus-bullgaro-grek inkurajohen pėr vrasjet barbare tė qytetarėve shqiptarė.

 

”Revolucioni” serb - shfaqje teatrale

Shumė gazeta tė Europės me tirazh mė tė madh shkruanin se nė Beograd u bė revolucioni serb me shkarkimin e udhėheqėsit tė tyre autokratik, Sllobodan Millosheviqi. Po tė shikojmė nė cilindo fjalor tė gjuhės nė botė, do tė shohim se ē“do tė thotė fjala Revolucion: Pėrmbysje me dhunė e njė rendi shoqėror, politik dhe ekonomik qė i ka kaluar koha dhe vendosja e njė rendi tė ri shoqėror, qė sjell nė fuqi njė klasė tė re, pėrparimtare e qė zgjidh kontradiktėn ndėrmjet forcave prodhuese e marėdhėnieve nė prodhim. (Fjalor i Gjuhės sė sotme shqipe; Tiranė, 1984). Gazetarėt duhet tė skuqen pėr kėtė pamflet tendencioz. Nėse informatat bashkėkohore vazhdojnė me propagandimin e tipit tė ”revolucionit serb”, atėhere dyshoj se kjo fjalė madhėshtore qė shkumbullon, qė dridh, qė transformon, qė skuq rrugėt nė qytete, siē ishte Revolucioni Francez nė vitin 1789, por edhe siē ėshtė revolucioni tekniko shkencor i kompjuterėve nė ShBA.

Ato ditė gazetat e Europės Perėndimore vėrshuan me artikuj nė faqen e parė pėr tė ashtuquajturin Revolucion nė Beograd. Lexuesi me tė parė kėtė lajm bombastik, do tė kuptojė se kjo ėshtė reklamė e ditėve tona bashkėkohore. Mė nė fund, edhe po tė jetė Revolucioni nė Beograd, do tė ishte si njė njė fitore me anėn e sė cilės ish presidenti serb, Sllobodan Millosheviq, pėsoi disfatė falė ndėrhyrjes sė NATO-s, pėrndryshe serbėt ishin tė bindur se pas shfarosjes sė popullatės shqiptare tė Kosovės do tė ripėrtėrihej Jugosllavia serbe duke pėrfshirė Bosnjen, Malin e Zi dhe Maqedoninė qė do t“i shkonin pėr shtati Rusisė. Sipas kėsaj del se filozofi dhe disidenti i ish-Gjermanisė Demokratike Rudolf Bara, i cili shkruante se ”Lindja do tė jetė qė do ta shpėtojė botėn nga mė e keqja”. Mos vallė ai e quan shpėtim qė Rusia me anėn e serbėve, bullgarėve, sllavomaqedonėve dhe grekėve tė zhdukin shqiptarėt nga faqja e dheut nė emėr tė terminologjisė sė tyre tė pėrditdshme shqiptarėt ”ekstrem, terroristė kontrabandistė”, po ēka jo tjetėr dhe tė triumfojnė mbi gjakun e derdhur pėr liri tė popullit shumė tė vuajtur shqiptar? Ministri i punėve tė jashtme tė Rusisė, Igor Ivanovi, gjatė takimit me qeveritarėt shqiptarė nė Tiranė vetėm qė nuk tha, qė shqiptarėt t“i shkulin edhe dhėmbėt nga goja. Megjithatė edhe ky kėrcėnim rus e ka logjikėn e vet tė kapitullimit, meqė ngjashėm dikur ėshtė kėrcėnuar edhe Shefqet Turgut Pasha prej Stambollit. Qeveria shqiptare duhej qė t“i thoshte sė pakut se ministri rus Ivanovi ėshtė aleat besnik i kriminelit Sllobodan Millosheviq, se mercenarėt rusė po luftojnė nė anėn e sllavomaqedonasėve duke vrarė qytetarėt shqiptarė dhe se Ushtria Ēlirimtare Kombėtare mbrohet nga terroristėt zyrtarė tė Maqedonisė. Nė anėn tjetėr, tė bėnė tė dyshosh nė guximin e presidentit tė Maqedonisė Boris Trajkovski, i cili kėrkoi qė NATO t“ia tregojė dhėmbėt Ushtrisė Ēlirimtare Kombėtare, qė nėnkupton kinse ky shtet ėshtė demokratik kur dihet se vite me radhė ka qenė dorė e zgjatur e Serbisė ekspansioniste pėr shtypjen e shqiptarėve. ”Nėqoftėse - shkruan nė elaboratin antishqiptar tė ASHAS- dėshirojmė qė Serbia, Mali i Zi dhe Maqedonia tė jenė tė lidhura mesveti, shqiptarėt gjer nė themel duhet tė zhduken”. Kėrcėnimi i kryetarit Trajkovski ėshtė fyerje edhe pėr Paktin Antlantik tė NATO-s. Njė kėrcėnim tė tillė nuk guxon asnjė vend evropian t“ia drejtoj NATO-s, ndonėse amerikanėt e marrin parasysh se kush e thotė. Mbase Trajkovski ėshtė i pėrkėdhelur nga Bashkėsia Evropiane, ku edhe gjuan me topa tė rėndė fshatrat dhe qytetet shqiptare, njėkohėsisht edhe i pret pėrfaqsuesit zyrtarė amerikanė dhe evropianė nė Shkup. Nuk thonė kot se ai qė sulmon, ai edhe flet.

 

Krahasimet brutale tė ministrave serbė

Menjėherė pas burgosjes sė Sllobodan Millosheviqit, dhe ate pėr hesapet e tyre rreth plaēkave; aleati besnik i tij, Predrag Bullatoviqi nė Mal tė Zi nė gazetėn ”Dan”, shkruante se ”Ne do t“i lutemi Koshtunicės qė tė abolojė vendimin e arrestit tė Millosheviqit. Nėse Koshtunica ka aboluar dėnimet e qindra terroristėve shqiptarė, atėherė mund ta bėjė edhe kėtė”. Kjo tregon sesa poshtė paska rėnė ish-ministri Bullatoviq dhe lutet pėr abolimin e aleatit tė tij besnik. Megjithėse kjo lutja e tij ėshtė shpatė me dy teha, me anėn e sė cilės ai zbulon konsumimin e urrejtjes qė ka ndaj popullit shqiptarė, por njėkohėsisht dėshiron qė tė ngriti kultin e aleatit tė tij - kriminelit, Sllobodan Millosheviq. Pėr Bullatoviqin jeta e mijėra shqiptarėve tė masakruar nuk ka asnjė rėndėsi pėrpara kultit tė tij ndaj kriminilet Millosheviq. Duke u interesuar pėr fatin e kriminelit S. Millosheviq, ai fyen tė gjithė shqiptarėt, por edhe luftėn e drejtė mbrojtėse tė NATO-s dhe Bashkėsisė Ndėrkombėtare. Krijimi i Jugosllavisė i ngjanė investimit rus, i cili shkoi nė drejtim tė gabuar, ku nė vend se tė kishte investuar nė industrializimin e vendit, kishte investuar nė armatimin ”Kalashnikov”. Krjuesi i parė i ”Kalashnikovit” rus e pranon disfatėn duke parė shkatėrrimin e ekonomisė ruse drejt katastrofės. Ndaj Bullatoviqi duhet tė pranojė se me krijimin e Republikės Federative Socialiste tė Jugosllavisė u ndėrtuan edhe shumė burgje pėr tė burgosur tė gjithė shqiptarėt kryengritės qė nuk pranonin tė jetonin nėn ēizmen e zezė tė Serbisė.

Kryeministri serb Zoran Gjingjiq pas pranimit gjoja tė ēfarėdo vendimi demokratik tė shkėputjes sė Malit tė Zi, shpreh shqetėsim pėr vendimin e Malit tė Zi mbi shkėputjen e cila mund tė fryej nė shpinė tė forcave shqiptare pėr pavarėsi. Shqetėsimi i tij i ngjan reēetės se ku dhemb dhėmbi vete gjuha. Ai shtoi se ”Kosovės nuk i kėrcėnohet luftė e re, pos kriza kronike, kėshtuqė kėrkoi nga Bashkėsia Ndėrkombėtare qė tė kundėrshtojnė vizatimet tė kufinjėve nė regjion”. Kjo do tė thotė se ate ēka nuk mundi krimineli Millosheviq ta mbajė Kosovėn me anėn armatės jugosllave, policisė dhe paramilatėrve serbė nė krye me Arkanin, t“ia arrijė me anėn e lajkave diplomatike. Kryeministri serb, Zoran Gjingjiq, tani shpreson tek fondi i diplomacisė ndėrkombėtare nė dobi tė ruajtjes sė pikturės brutale ”Jugosllavi”. Nėse ministrat serbė nuk dinė sesi ėshtė krijuar piktura ”Guernica” e Pablo Pikasos, le tė shikojnė dokumentarin nėpėrmes Radiotelevizionit tė Kosovės si dhe qendrave televizive tė Evropės se njė gjenocid dhe masakėr qė ka pėrjetuar populli shqiptarė, nuk e ka pėrjetuar asnjė popull nė Evropė, pėrveē boshnjakėve. Fėmijėt shqiptarė qė nga Kukėsi gjer nė Mitrovicė ende hasin nė fushat e minuara nga ana e ushtrisė barbare serbe. Kėshtu qė cilido diplomat ndėrkombėtar qė do tė vepronte nė dobi tė ruajtjes sė vizatimit, ”Jugosllavi” dhe nuk do tė mirrte parasysh vullnetin e popullit shqiptar pėr pavarėsinė e Kosovės do tė bėnte gabimin mė tė madh nė historinė e njerėzimit.

Ministri tjetėr serb, Zoran Zhizhiq, deklaroi se Bashkėsia Ndėrkombėtare ėshtė e vetėdijshme se ndarja e Malit tė Zi nga Federata Jugosllave do tė thotė jo vetėm destabilizim i SRJ-sė, por edhe tėrė Ballkanit. Kėtij ministri serb mė sė miri i pėrgjigjet shprehja e shkrimtarit gjerman Berltod Breht i cili thot: ”…ky budalla qenka i lezetshėm”. Mė nė fund ky ministėr serb tė njėjtit tel po i bie, meqė kėshtu thonin edhe nė prag tė shkėputjes sė Sllovenisė, Kroacisė dhe kėshtu me radhė; megjithatė Serbinė asgjė e keqe nuk e ka gjetur. Serbėt duhet tė mburren me shtetin e tyre Serbi dhe tė heqin dorė nga dekori ”Jugosllavi”. Si ėshtė e mundur tė quhet Jugosllavi kur populli dhe ushtria mė dominante ėshtė serbe qė vazhdimisht ėshtė marr me vrasjen e shqiptarėve. Me krijimin e shtetit tė ri serb shumė burgje do tė shndėrroheshin nė hotele luksoze, meqė atėherė fare nuk do tė ketė probleme me shqiptarėt e Kosovės. Ndarja e Kosovės nga Serbia, njėkohėsisht dth. edhe rrėnimi i burgjeve, tė cilėt kanė funksionuar nergut pėr burgosjen e tė gjithė njerėzve, jo qė flisnin shqip, siē shkruan njeriu i letrave, Ismail Kadare, por edhe qė mendonin shqip. Ėshtė turp pėr njė shtet si Serbia tė mos njoftojė asgjė pėr fatin e tė burgosurit shqiptar Mr. Ukshin Hoti dhe shumė e shumė tė burgosurve tjerė. Po tė ishte intelektuali Ukshin Hoti gjerman, tėrė Europa do tė tronditej pėr zhdukjen e tij.

 

”Shqiperia e madhe” shantazh i fqinjėve sllavė

Nė Kongresin e Berlinit tė vitit 1878, kur Rusia filloi tė kasaphanisi Shqiperinė etnike nga tė gjitha anėt, e kundėrshtoi vetėm Austro-Hungaria dhe Italia. Fqinjėt sllavė dhe Greqia ortodokse nuk e coptuan Shqiperinė etnike pse ishte e madhe, por pse donin t“i knaqnin lakmitė e veta. Shqiperia e madhe ėshtė shantazh diplomatik i krijuar nga serbėt dhe grekėt - armiq tradicional tė Shqiperisė etnike, e cila i ngjanė qortimit romak ”Hanibal ad portas” (Hanibali pranė dyerve).

Meqė njė e dyta e popullit tė Maqedonisė ėshtė shqiptare, atėherė pėrsekutuesit sllavo-maqedonas gėzojnė epėrsinė qė me ndihmėn e vėllezėrve nga feja dhe fisi - qė nga Rusia gjer tek Greqia: tė shtypin, tė vrasin dhe tė ndjekin shqiptarėt nga trojet e tyre vetėm pse janė thjesht - shqiptarė mysliman. Nuk ka asnjė dyshim se po tė ishte pjesa mė e madhe e popullatės greke nė Maqedoni, atėherė Greqia, jo qė nuk do tė qėndronte neutrale siē vepron Shqiperia, por hapur do tė armatoste secilin grek gjer nė dhėmbė. Vetėm po tė ishte njė e katėrta e Maqedonisė me popullsi greke, pa dyshim qė gjuha greke do tė pranohej si gjuhė e dytė zyrtare. Riēard Hollbruku nė librin e tij shkruan se ”nuk do tė kishte ngjarė Srebrenica sikur tė ishte fjala pėr njė popull tė krishterė”, (Ismail Kadare dhe Ukshin Hoti: Bisedė pėrmes hekurash; Tiranė, 2000).

Inkuizicioni serb gjatė karrierės shovinsite tė Millosheviqit nuk ėshtė marr me dėnimin e haxhinjėve qė kanė qenė nė Mekė, por me dėnimin barbar e tė rinjėve shqiptarė vetėm pse e bartnin plisin e tyre tė bardhė tradicional. Kėshtu thonin dikur edhe diplomatėt serbė nė prag tė Konferencės sė Paqės nė Bukuresht, ku brohoritnin se sė shpejti nė tėrė Ballkanin ”nuk do tė shihej as edhe njė plis i bardhė” (Libri i bardhė - UNIKOMB; Prishtinė, 1992). E kaluara dhe e tanishmja na mėson se serbėt pėr shkak tė pangopėsisė sė tyre rreth pasurive tė Kosovės, me anėn e mitit tė tyre tė sėmurė i gėzohen faktit qė shqiptarėt janė kryesisht tė fesė islame, si mjet pėr tė realizuar qėllimet e tyre ekspansioniste. Pėrndryshe po tė ishin shqiptarėt nė fenė e tyre tė parė katolike, dihet qė diplomacia evropiane kurrė nuk do tė lejonte egzodin biblik ndaj popullit shqiptar nga barbaria serbe.

Shqiptarėt pėr nga besimi fetar janė tolerantė, gjė qė e kanė argumentuar shumė dijetarė nė Evropė, kurse janė fanatikė pėr mbrojtjen e gjuhės dhe traditės autoktone shqiptare. Krenaria e popullit shqiptar ėshtė gjuha shqipe, flamuri kombėtar dhe mbi tė gjitha liria e shenjtė kombėtare pėr tė jetuar i lirė nė trojet e veta, prandaj nuk ka arsye qė Serbia dhe Greqia tė frikohen nga shqiptarėt myslimanė pėr invadimin e Ballkanit. Fqinjėt tanė, dhunues tė trojeve shqiptare, duhet tė emancipohen nė aspektin diplomatik, dhe shkencorisht tė pranojnė Pavarėsinė e Kosovės. Pavarėsia e Kosovės nuk e destabilizon rajonin, pėrkundrazi me pavarėsinė e Kosovės do tė sfidohen armiqtė tradicional serbo-malazezo-maqedonase. Krahas sfidimit tė armiqsisė tradicionale, qė Rusia ua ka varur si gur mulliri nė qafė, Ballkani do tė jetė njė shembull pėr Evropėn bashkėkohore nė mijėvjeēarin e tretė.