Thjerrėza politike  

PARADOKSI I MANDARINAVE TĖ VERDHA NDAJ SHQIPĖRISĖ ETNIKE

 

Dashnor Kushlina

  
Tanimė, edhe filloristėt e kanė tė qartė se nė kėto kohė tė liga pėr ekzistencėn dhe ardhmėrinė e shqiptarėve nė Gadishillin e Hemusit, fjalėn kryesore e kanė edhe mandarinat e verdha, tė cilat nė vend tė shalqisė, popullit i shesin kunguj tė papjekur, tė prodhuar nga serrat e kontaminuara tė Serbisė dhe aleatėve tė saj sllavė.



Krahas shtypjes dhe kolonializmit serbomadh nė dėm tė shqiptarėve, sot kombi shqiptarė, pėr herė tė parė nė historinė e tij ballafaqohet edhe me njė armik tjetėr, shumė tė fortė dhe shumė tė rrezikshėm pėr qenien e tij. Cili ėshtė ky armik qė synon pėr tė shkatėrruar embrionin etnik, historik, fizik, tradicional, kulturor dhe shpirtėror tė kombit dhe tė atdheut shqiptar? Pėrgjigja ėshtė fare e thjeshtė : - “Fuqia e shtatė” e shtypit dhe e masmediave tė verdha shqiptare, pėrkatėsisht mandarinat e verdha “tė pavarura”, tė cilat pėr tė ekzistuar si tė tilla, janė “demokratizuar” dhe “modernizuar” nė atė shkallė saqė ua tejkalojnė edhe masmediave njėmendė me traditė qindravjeēare tė Evropės dhe tė gjithė botės perėndimore. Praktikisht, mandarinat e verdha shqiptare (pėrmes transaksioneve tė fshehura dhe tė hapata) janė vėnė direkt nė shėrbim tė aleancave armiqėsore tė shqiptarėve, ku qėllimi i parė dhe i fundit i tyre ėshtė “bizensi komercial”, por qė zhvillohet nėn maskėn e demokratikes dhe tė patriotizmit atdhetar shqiptar. M’u kjo “ devizė” e rreme dhe fallso e tyre ka ndikuar pozivisht tek lexuesit e ndershėm, qė t’iu bėjnė qarkullim dhe profit marramendės tė produkteve helmuese dhe ndotėse tė ēifligarėve tė mandarinave tė verdha, tė cilat me dozėn e tyre tė fortė toksikologjike po shkretėnojnė ēdo vlerė kombėtare shqiptare, dhe po e ndotin ambientin e pastėr natyror tė Shqipėrisė Etnike.



Tehu dhe grushti i rėndė i pėrhapjes sė propagandės sė tyre antishqiptare po ndihet jo vetėm nė Shqipėri, por kudo nė botė ku ka shqiptarė.



Padronėt e mandarinave tė verdha kanė shkuar aq larg me “fjalėn e e lirė”, saqė janė bėrė aleatėt mė tė ngushtė me armiqtė sllavė tė shqiptarėve. Pėr tė “qėndruar nė kėmbė”, dhe pėr tė sulmuar e goditur ēdo ide dhe fjalė tė lirė pėr lirinė dhe bashkimin e Shqipėrisė etnike. Ata kanė bashkuar punėn dhe mjetet me propagandėn, me politikėn, me policinė dhe me tė gjitha shėrnbimet policore e ushtarake tė kolonialistėve sllavomėdhenj vetėm pėr vetėm, qė “mentorėve” dhe financuesve tė tyre t’iu qėndrojnė besnikė, sikurse regjimi hitlerist serb i Slobodan Milosheviqit, pėr t’i komprimituar idetė, veprimet pėrparimtare liridashėse tė atyre qė po luftojnė dhe po derdhin gjak pėr t’u ēliruar nga skllavėria koloniale e xhelatėve sllavė. Mirėpo, si padronėt, ashtu edhe “mentorėt” e tyre, edhe pse janė rreshtuar nė “njė front tė pėrbashkėt” pėr t’i luftuar veprimtarėt e Shqipėrisė sė bashkuar, duke u munduar qė para popullit shqiptar t’i paraqesin si armiq tė tij, do tė dėshtojnė, sikurse qė kanė dėshtuar tė gjithė kollaboracionistė dhe fashizmi i duēes dhe ēetnikizmi serbijan sllavomadh, sepse e kanė tė kot qė luftėn ēlirimtare tė aksh-sė dhe fbksh-sė, ta njollosin dhe ta kapitalizojnė pėr qėllime tė tyre, duke u treguar para popullit shqiptar dhe para botės se ata janė “demokratė tė vėrtetė”, se ata “nuk duan gjakderdhje” , sikurse “radikalėt” dhe “nacionalistėt” e “ekstremistėt” e aksh-sė dhe tė fbksh-sė, tė cilėt kanė pėr qėllim pėr “t’ia vėnė zjarrin miqėsisė dhe rehatisė” sllavo-shqiptare.Ja, kjo ėshtė “politika largpamėse”, “demokratike” dhe “patriotike” e EKZIBICIONISTĖVE-FRAKSIONISTĖVE serbomėdhenj me gazetat, dhe me masmediumet e tyre me emra shqiptar, tė cilėt e sakatojnė lirinė, pavarėsinė dhe bashkimin e Shqipėrisė etnike, vetėm pėr ta shpėtuar Sėrbstanin, Malin e Zi, Bullgaristanin dhe Junanin. Sipas “devizės sė civilizuar” tė tyre, tashti punėrat dhe rehatllukun e tyre me serbianė, malazinj,bullgarofilė dhe grekomanė, po “ua prishka” vetėm aksh-ja dhe strategu i saj Gafurr Adili?! Mirėpo, me kėtė gėnjeshtėr dhe me hipokrizi padronėt e mandarinave tė verdha mund tė “promovohen” vetėm para urdhėrdhėnsėve tė tyre nė Beligrad, nė Titograd, nė Skopje dhe nė Atinė, e jo edhe nė “vilajtet” e Shqipėrisė etnike, dhe ndėr luftėtarėt e saj tė betuar, se do ta ēojnė nė fund amanetin e Lidhjes sė sė Pejės sė Hxhi Zekės, e Lidhjes sė Prizrenit tė Abdyl Frashėrit, tė Lėvizjes sė tė madhit Adem Demaēit, tė Mr. Ukshin Hotit dhe tė Adem jasharit.



Gjithashtu, mos tė gėnjehen me lakmi padronėt dhe “puthabythėt” e Evropės lavire, se me ndihmėn e tyre, do tė rrėnojnė monumentet dhe vlerat e pavenitura tė Shqipėrisė etnike, duke i shpifur dhe duke i intriguar pas shpine nė njėmijė e njėqindė forma tė zeza, se tė gjitha ata qė luftojnė pėr bashkim dhe ēlirim tė Shqipėrisė etnike janė “nacionalistė, ekstremist e shovinistė, qė e luftojnė pėrbashkėsinė me serbianė dhe me sllavė, si dhe multicitetin e pluralizimin demokratik integrativ”. Kėto shpifje, atribucione dhe “supė me midhje”,// siē theksonte avokati i shquar francez, Demonzi nė procesin e mbrotjes sė lirisė dhe tė pavarėsisė shqiptare, tė personifikuar me emrin e heroit demokrat kombėtar shqiptar// tė “puthabythėve” tė mandarinave tė verdha, do tė mund t’i pranonin vetėm komanduesit dhe financuesit e tyre tė centraleve cetnike fashiste tė Shumadisė, tė Vallandovės, tė Shtipit e Bregallnicės, por jo kurrė viset e banuara /qoftė edhe me NJĖ shqiptar/ me shqiptarė tė Shqipėrisė sė dėlirė trime-etnike.

Duhet ta dijnė tė gjithė ata mercenarė tė shtypit tė verdhė, se do tė vijė dita, qė pėr ēdo tė pavėrtetė tė turpshme nėpėr gazetat dhe masmediumet e tyre kundėr aksh-sė, fbksh-sė dhe tė gjithė luftėtarėve tė tyre si vertikalisht, si horizontalisht, me tė cilat sot po i furnizojnė burimet dhe shėrbimet sekrete policore serbo sllave dhe ato tė huaja, do tė shpėrblehen me “dhuratėn” mė tė merituar nga dora e popullit liridashės, qė sot ėshtė vėnė nė mbrojtjen dhe nė mbėshtetjen e bijėve dhe bijave tė tij mė tė devotshėm dhe mė tė ēmuar. Po i pėrkujtojmė “puthabythėt” e kolonializmit serbomadh dhe tė huaj se vetėbesimi, respekti, krenaria, patriotizmi dhe dashuria ndaj kombit dhe atdheut, nuk mund tė quhen relikte negative tė asnjė “nacionalizmi”, as “shovinzmi” tė formatit serbijan ēetnik, por janė primesa dhe faktorė kryesorė, qė ndikojnė vetėm pozitivisht dhe demokratikisht nė afirmimin dhe ekzistencėn e kombit shqiptar. Edhe mė thjesht, sikursi njė individ qė, pa bindjen dhe vetėbesimin nė aftėsitė e veta nuk mund tė arrij asnjė sukses, dhe tė jetė i nderuar dhe i ēmuar nė njė shoqėri, ashtu edhe populli nuk mund tė jetė i suksesshėm dhe i afirmuar ndėr popujt e tjerė, pa patriotizmin dhe krenarinė kombėtare.



Tashmė ka ardhur koha qė, ēifligarėt me mandarinat e tyre tė verdha, tė shporren nga “tezagat” e pazareve dhe tė allishveresheve me serbijanėt, bullgarofilėt, tė ashtuquajtur “maqedonė”, malazezė dhe me grekėr, e tė prodhojnė mallra vitaminoze kombėtare shqiptare, duke i pushtuar me to tė gjitha tregjet jo vetėm tė Shqipėrisė etnike, por edhe ato tė jashtme, sepse nė kėtė mėnyrė, do tė ndikonin pozitivisht nė ndriēmin e sė vėrtetės sė pėrpjekjeve dhe tė luftės pėr liri tė aksh-sė dhe fbksh-sė, qė ėshtė vetė nė fokus tė ēlirimit, pavarėsisė dhe bashkimit tė Shqipėrisė etnike



Populli shqiptar nė mbarė trojet e tij etnike nuk ėshtė i etshėm pėr mandarina tė verdha, qė tė vėrtetėn mbi bashkimin shqiptar po e “ambalazhojnė” sipas kontos aktive tė pazarit tė tyre me shėrbime tė huaja sekrete vetėm pėr t’i denigruar politikėn dhe luftė e fbksh-sė, duke i dhėn kahe “radikalizmi” dhe “ekstremizmi”, por ka nevojė, qė padronėt e shtypit tė verdhė, tė ndėrrojnė mendjen dhe veprimet e tyre keqėbėrėse, si pasojė e tė cilave luftėtarėt e fbksh-sė dhe aksh-sė janė duke e paguar me shumė vuajtje dhe me shumė peripeci, duke u arrestuar, duke u burgosur dhe duke u vrarė.

Kur ėshtė fjala pėr mbrojtjen e sė vėrtetės pėr bashkimin dhe pėr Shqipėrinė etnike, pėrmbajtja dhe efekti strategjik dhe taktik i politikės propagandistike antikombėtare i mandarinave tė verdha nė demaskimin dhe minimizimin e kėsaj ēėshtjeje gjithėshqiptare, ėshtė i barasvlershėm me masmediat dhe shtypin ēetniko-fashist dhe racist tė regjimeve kolonialiste serbosllave//Serbia Mali i Zi, Maqedonia, Greqia/.

“Puthabythėt” e mandarinave tė verdha si dhe shtytėsit e tyre me “xhep tė majmėruar”, duhet ta kenė tė qartė se kėshtu nuk do t’iu shkojė gjithmonė “kungulli mbi ujė”, duke e mashtruar, duke e vafėruar dhe duke e shkombėtarizuar kombin shqiptar dhe Shqipėrinė etnike.



Nuk mund quhet fare i drejtė “gjykimi politik-demokratik”, qė pėr hirė tė realizimit tė interesave serbomėdha e sllavomėdha, tė sakrifikohet mė shumė se gjysma e Shqipėrisė etnike. Kėtė “sėmundje infektive” tė hegjemonėve tė sllavėve tė jugut, tė cilėt gjithmonė kanė qenė fara e zezė e shpėrthimit dhe e trazirave nė Ballkan, e sidomos ekzekutuesit kryesorė tė plojės herrėse mbi qenien shqiptare, “bosat pudhabythė” tė mandarinave, duhet ta luftojnė me “makinerinė e tyre bluarėse” antishqiptare, e jo pėfr hatėr dhe pėr hesap tė tyre, t’iu vėrsulen luftėtarėve patriortė shqiptarė, qė po bėjnė pėrpjekje mbijnerėzore pėr t’ia thyerė kurrizin pėrgjithmonė fashizmit dhe tiranisė kolonialiste serbosllave. Nuk mund tė ketė, as nuk mund tė zhvillohet asnjė politikė mirėbesimi me Beogradin dhe ekspoziturat e tij sllave,me qėllim qė tė shtypet ēdo lėvizje kombėtare shqiptare antikoloniaste shqiptare, nė mėnyrė qė sėrish t’i detyrojnė shqiptarėt pėr tė jetuar nėn sundimin e egėr tė Serbisė sė madhe. Pa marrė parasysh interesat individuale ose grupore heterogjene si shtypi i verdhė i ashtuqujatur shqiptar, ashtu edhe Shqipėria nuk duhet tė vihen nė anėn e armiqve tė Shqipėrisė etnike, pėr tė ruajtur “baraspeshin miqėsor” me sllavėt, por pėrkundrazi, duhet tė vihen nė anėn e mbrojtjes sė shtypit patriotik shqiptar tė dy strukturave polkitiko-ushtarake tė Frontit pėr Bashkimin Kombėtar Shqiptar dhe tė Armatės Kombėtare Shqiptare, sepse ne, jo vetėm qė nuk e shohim tė drejtė, por edhe nė asnjė mėnyrė nuk do tė lejojmė, as nuk do tė pranojmė, qė hir tė interesave tė serbomėdhnejve dhe tė sllavomėdhenjve, si dhe tė kollaboracionistėve dhe qeverisė sė Tiranės dhe degėve tė saj nė Prishtinė dhe nė Shkup, qė shqiptarėt dhe Shqipėria etnike tė mbetet mbrenda kufijve tė ortodoksizmit totalitar komunist serbomadh. Prandaj, fakti mbetet fakt, shqiptarėt nuk kanė asnjė aryse, dhe asgjė tė pėrbashkėt//pėrveē shtypjes tiranike tė tyre// qė tė pranojnė pėr tė jetuar sė bashku pėrbrenda mureve tė kėshtjellės kolonialiste serbe, malazeze, maqedone dhe greke. Populli shqiptar duhet tė bashkohet nė njė shtet tė vetėm shqiptar, ashtu siē ka qenė dikur nė historinė e tij tė largėt, sepse vetėm kėshtu ekziston mundėsia qė, Gadishulli i Hemusit, tė shndėrrohet nė njė zonė bashkėpunimi, paqeje e ekuilibri pėr tė gjithė popujt e tij.

Gostivar, mė 12 korrik, 2003